23/04/2018

O MOUCHO.

I

16/04/2018

CCSS: AS PAISAXES DE ESPAÑA.

   Nesta imaxe atoparedes os enlaces aos recursos necesarios para convertérvos en expertos e expertas no tema. 

O PRIMEIRO que tedes que facer é ler o MANUAL DE USO


15/04/2018

RETO ESCRITOR.



06/04/2018

RETO ESCRITOR.

Fonte: A fiestra da mestra.

02/04/2018

CONTACONTOS.

    Como xa sabedes mañá comezamos a aventura de transformarnos en contacontos. Esta semana farán de contacontos os equipos B, D e E (martes, xoves e venres respectivamente).


EQUIPO.
INTEGRANTES.
CONTO.
TÉCNICA.

A
ALFONSO.
SARA.
CANDELA S.

CROCO.

MARIONETAS.

B
XES.
NATALIA.
OLAYA.
CELSO.

A VACA GORDA.

KAMISHIBAI.

C
PAULA.
NICOLÁS.
JUÁN.
CHIBOS E CHIBÓNS.
TEATRO DE SOMBRAS.

D
ADRIÁN G.
ADRIÁN L.
PEDRO.
AMORES DE GATO E RATO.
CONTO RAPEADO.

E
XOÁN.
CANDELA C.
ALEX.
NEREA.

OS SETE CABUXOS.
TEATRO DE TÍTERES.

2 DE ABRIL DÍA MUNDIAL DE CONCIENCIACIÓN SOBRE O AUTISMO.

ROMPAMOS XUNTAS E XUNTOS AS BARREIRAS. 
FAGAMOS UNHA SOCIEDADE ACCESIBLE.






23/03/2018

EXPERIMENTOS.

Velaquí tedes o vídeo de un dos experimentos que realizamos na aula.

Que outros experimentos poderíamos facer?

DÍA DA MULLER 2018.

   O pasado día 9 de marzo, un día despois do DÍA INTERNACIONAL DA MULLER, presentamos no colexio o noso traballo.
   Este traballo é froito da investigación, debate,  reflexión e traballo conxunto de todo o alumnado de quinto de primaria, o resultado é espectacular, non podo estar máis orgullosa.

16/03/2018

RETO ESCRITOR.

Fonte: A fiestra da mestra.

15/03/2018

ORTOGRAFÍA LINGUA GALEGA.

Fonte: Repositorio Abalar. 

09/03/2018

RETO ESCRITOR.

Fonte: A fiestra da mestra.

02/03/2018

RETO ESCRITOR.

Fonte: A fiestra da mestra.

ROMANCE DA BELA ROSA.


23/02/2018

BUBBLEANDO CON LEDICIA COSTAS.

Ilustración de Andrés Meixide.

https://pupil.snappet.org/Account/LogOn?returnUrl=%2f

19/02/2018

ESCRITORES/AS DE QUINTO.


   Una mañana me levanté y fui a lavarme la cara y empezaron a salir golosinas del grifo. Al principio me sorprendió, pero luego cogí todas las que pude y las clasifiqué. Las metí en bolsas y me puse a venderlas por 1 euro. Gané muchísimo dinero vendiéndolas.
   A la gente le encantaban las golosinas pero yo quería saber de dónde venían. 
   Vi en las noticias que en la fábrica de golosinas había ocurrido un accidente y se habían perdido muchas golosinas, se habían metido en el pozo y por eso al abrir el grifo salían golosinas. Cuando el pozo se vació por completo dejaron de salir golosinas y al final acabé con 2500 euros. 
Xoán Alonso.


   Esa mañana abrí el grifo para lavarme la cara y no puedes imaginarte lo que salía...
   Salieron mil millones de ositos de gominola, había de todas las frutas y de todos los colores, hasta había gominolas negras.
   Ese día fue el mejor del mundo, porque me lavé la cara con gominolas y además de merienda llevé una bolsa llena de gominolas.
   Estaban buenísimas.
   Después en el cole todos me pidieron gominolas y le di cuatro a cada uno y aún así me quedaron cincuenta, fue impresionante.
   Al llegar a casa, toda la casa estaba llena de gominolas porque todos nos duchamos, nos lavamos las manos y mucho más.
   Al final tuvimos que comer gominolas, vamos a explotar. 
Candela Sánchez.

   Hoy me desperté con un sueño terrible, llevo acumulando sueño toda la semana y hoy que es viernes ni te cuento. Me levanté aún dormida y me preparé el desayuno, exprimí unas naranjas para hacer un zumo, me puse una taza de leche con Cola-Cao y me hice una tostada para poner queso de untar.
   Después de haber desayunado ya estaba más despierta. Me vestí, hoy toca Educación Física, con lo que me puse chandal. Después me dirigí al cuarto de baño para lavarme la cara y los dientes. Pensé en lo fría que debía estar el agua y me entro el frío. Pero cuando abrí el grifo mi sorpresa fue que no salía agua. Me quedé alucinada pensando que no había y de repente empezaron a salir... ¡Gominolas!

Nerea Nogueira.

Transcripción literal de los originales efectuados por los alumnos/as citados.
Fuente de la imagen: A fiestra da mestra. 

ESCRITORES/AS DE QUINTO.


  1. Levantarte mareado e dar un golpe no pé.
  2. Que te den un almorzo que non che guste.
  3. Ducharte con auga fría.
  4. Que non poidas subir ao coche porque non tes as chaves.
  5. Vas andando ao cole e atropellache unha bicicleta. 
  6. Chegas tarde ao cole e poñenche un negativo. 
  7. Esqueces os deberes, outro negativo.
  8. Tes unha dor tremenda pero ao teu mestre dalle igual e segues coa dor.
  9. No recreo tes que facer o traballo que non fixeches.
  10. Na hora de lectura cando abres o teu libro, rompe.
  11. En EF non podes xogar e quedas toda a hora durmido.
  12. O teu profe de EF esquécese de ti e tes que saír polo baño.
  13. Rompes o chan dun pisotón e ademais poñenche un negativo.
  14. Daslle tan forte ao chan que acabas no hospital.
  15. Todo isto é igual ao peor día da historia. 
Alfonso Lago. 

   Hoxe é un día moi especial para min, porque imos facer unha viaxe toda a familia a Cabeza de Manzaneda, estou moi ilusionada porque é a primeira vez que  vou á neve. Levántome moi cedo para saír sen présas e chegar con tempo de sobra para disfrutar do día. O camiño faise longo pero teño moitas ganas de chegar.
   Canto máis subimos máis frío se nota, as sinais indican que estamos chegando ao cume, xa non queda nada...
- Oh! Non pode ser, non hai gota de neve!
   Póñome a chorar e ninguén é capaz de consolarme.
   Decidimos baixar da montaña e visitar o pobo, pero hoxe non é o noso día. O coche derrapa e temos que arrimarnos a cuneta e estragamos unha roda. Mentres arranxan o coche decidimos xantar algo no único bar que atopamos aberto e non pode ser... Só lle quedan no menú XUDIAS, non o podo crer, XUDÍAS!!!
Candela Castro.

Transcrición dos orixinais escritos polo alumnado de quinto.
A imaxe recolleuse da web: A fiestra da mestra


17/02/2018

RETO ESCRITOR


Fonte da imaxe: creatividad.aomatos.com

ESCRITORES/AS DE QUINTO.


   Érase unha vez un home que traballaba de sol a sol, para poder manter aos seus fillos. Eran pobres e traballaban a terra para conseguir alimento. Veu un verán moi duro porque non chovera nada e a colleita podía secar. Tiña que regar todos os días, ata que un día empezou a chover. E o home alividado dixo:
- Atopo paz na choiva.
Nerea Nogueira.

   Hoxe é un día de choiva como a maioría dos días deste mes de xaneiro. Xogamos o último partido de fútbol da tempada, é un partido moi difícil, xogámonos a clasificación.
   Esta semana entrenamos moi duro e esperemos que valla a pena tanto esforzo. 
   Chegamos ao campo unha hora antes para quecer e dar ao balón, o campo está moi mollado e así non é doado xogar. O entrenador prepara as fichas e vainos chamando de un a un.
- Pablo! - berra o entrenador. 
- Xa vou, estou atando os cordóns.
   E así vai chamándonos a todos.
  Comeza o partido e non para de chover. Estamos empapados pero seguimos correndo con moitas ganas.
   Só quedaban cinco minutos para o final cando ocorre o milagre. Lucía manda un pelotazo cara a portería e cando chega aos meus pés engancho o balón con tanta forza que me escapa a bota co balón ata dentro da portería.
   Todos corren cara min berrando coma tolos.
- GOL! GOL!
   O partido remata coa nosa victoria e clasificámonos.
   A min o único que se me pasa pola cabeza é:
- Atopo a paz na choiva.
Candela Castro. 

Aventura de Goti.
   Goti é unha pequena gota de auga, gústalle estar na súa nube, mollar a xente e xogar cos seus mellores amigos. Goti é a gota máis pacífica das nubes. Non todas as gotas son tan boas, algunhas péganse entre elas e destrozan todo, outras entran nas casas e outras caen xuntas pola cheminea e apagan o lume. Goti quere que as gotas malas non fagan iso, ela intenta convencelas falando na súa nube ou xogando con elas para entretelas e que non fagan trastadas, pero nunca funciona. 
   Un día de choiva Goti estaba caendo, de repente o seu mellor amigo, que se chamaba Orballo, díxolle que hoxe era día de "arco da vella", o mellor día porque é o único no que as gotas malas non fan trastadas. Goti estaba moi contento porque podía xogar con tódalas gotas , malas e boas.
   Cando estaba cerca do Sol e faltaba pouco para que rematara aquel día, Goti tivo unha idea, dicirlle ao Sol que tódolos días de choiva saira para facer o "arco da vella". Ao Sol gustoulle moito a idea. Cando todo estaba xa funcionando Goti dixo:
- Por fin, atopo a paz na choiva.
Manuel Xes Barciela. 

   Un día estaba paseando polos Ancares co meu irmán e cos meus pais. Eu estaba alporizada porque o meu irmán non paraba de meterse comigo, o meu pai ameazounos con que cando chegáramos á casa rural íanos castigar, pero meu irmán seguía facéndome rabiar.
   Entón empezou a poallar e meu pai dixo:
- Imos todos para a casa rural, que vos vou por un castigo de campionato como non vos tranquilicedes. 
   A choiva fíxose máis abundante e foinos mollando pouco a pouco. Conforme a choiva ía caendo, empecei a notar que me estaba tranquilizando.
   Cando chegamos á casa rural xa non estaba alporizada porque... "Atopo a paz na choiva".
Paula Alonso.

Transcrición dos orixinais escritos polo alumnado de quinto.
A imaxe recolleuse da web: A fiestra da mestra

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...